“In mijn land zeiden ze: eerst de ene voet, en over zes maanden de andere.”
Deze zin horen wij bijna elke week, en vooral van patiënten uit Nederland, België, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Zij komen binnen in de veronderstelling dat beide voeten tegelijk opereren geen optie is, en dat het apart moet: twee operaties, twee keer verzuim, twee herstelperiodes en, met een beetje pech, een heel jaar van hun leven eromheen gepland.
De verrassing is meestal dubbel: ten eerste dat beide voeten in veel gevallen wél in één en dezelfde ingreep behandeld kunnen worden; en ten tweede dat de reden waarom dit elders niet wordt aangeboden geen kwestie van voorzichtigheid is, maar van operatietechniek.
Wij leggen het eerlijk uit, inclusief de gevallen waarin wij het zelf afraden.
Waarom open chirurgie dwingt tot één voet per keer
Bij traditionele open chirurgie moet de chirurg het bot rechtstreeks kunnen zien. Dat betekent incisies van 5 tot 10 centimeter, het openen van weke delen en, zodra het bot is uitgelijnd, het plaatsen van intern fixatiemateriaal: schroeven, platen of pennen.
Die aanpak heeft één rechtstreeks en onvermijdelijk gevolg: de geopereerde voet mag niet belast worden. Er is wekenlang immobilisatie en ontlasting nodig. En als de ene voet niet belast mag worden, moet de andere het hele lichaam dragen.
Beide voeten tegelijk opereren met die techniek zou de patiënt zonder enige steunvoet achterlaten: rolstoel, volledige afhankelijkheid en een duidelijk hoger risico. Bij open chirurgie is het advies om één voet per keer te opereren dus terecht. Het is geen beperking van de chirurg: het is een beperking van de methode.
Wat verandert er met minimaal invasieve chirurgie
Percutane of minimaal invasieve chirurgie (MIS) vertrekt vanuit een ander uitgangspunt: de voet niet openen. Er wordt gewerkt via incisies van ongeveer 1 tot 3 millimeter, met roterend precisie-instrumentarium en onder doorlichting, dat wil zeggen: röntgencontrole in real time.
Doordat de weke delen niet worden opengelegd en het bot niet wordt blootgelegd, gebeuren er drie dingen die alles veranderen:
- Er wordt geopereerd onder plaatselijke verdoving, via een blokkade ter hoogte van de enkel. Geen algehele narcose, geen ruggenprik, en dus ook niet twee keer de nawerking daarvan.
- In de meeste gevallen worden geen schroeven of platen gebruikt. Het bot wordt gestabiliseerd met een specifiek functioneel verband, dat onderdeel is van de behandeling.
- Direct belasten is toegestaan. De patiënt loopt vanaf dag één op een postoperatieve schoen met stijve zool.
En daar zit de kern: als beide voeten vanaf de eerste dag belast mogen worden, vervalt de reden om ze te scheiden. Er is geen “gezonde” voet meer die de andere moet dragen. Beide werken, beide herstellen.
| Traditionele open chirurgie | MIS-techniek | |
|---|---|---|
| Incisies | 5 – 10 cm | 1 – 3 mm |
| Verdoving | Algeheel of ruggenprik | Plaatselijk (enkelblokkade) |
| Fixatiemateriaal | Schroeven, platen of pennen | In de meeste gevallen geen intern materiaal |
| Belasten van de voet | Wekenlang ontlasten | Direct belasten met postoperatieve schoen |
| Beide voeten | Doorgaans in twee ingrepen | Te overwegen in dezelfde ingreep |
| Ziekenhuisopname | Vaak | Dagbehandeling |
Wanneer wij beide voeten tegelijk opereren WEL overwegen
Dat het technisch mogelijk is, betekent niet dat het automatisch gebeurt. Dit zijn de factoren die meewegen:
- Een symmetrische of vergelijkbare afwijking aan beide voeten. Dat is het meest voorkomend, omdat hallux valgus een structurele en erfelijke component heeft die meestal beide zijden treft.
- Een goede algemene gezondheid en goede doorbloeding van beide benen.
- De mogelijkheid om enkele dagen rustig aan te doen, met de voet omhoog wanneer u niet loopt.
- Hulp thuis in de eerste week. Niet strikt noodzakelijk, maar het scheelt aanzienlijk.
- Een aangepaste omgeving: weinig trappen, een toegankelijke badkamer, geen noodzaak om de eerste dagen te rijden.
- Dat u uit het buitenland komt en het u uitkomt om alles in één reis te concentreren.
Wanneer wij het AFRADEN
Dit is het deel dat bijna niemand opschrijft, en juist dit zou u vertrouwen moeten geven. Wij raden een bilaterale ingreep af wanneer:
- De ene voet veel sterker misvormd is dan de andere. Is de ene ernstig met klauwtenen en de andere nog nauwelijks begonnen, dan is het logischer de voet te behandelen die pijn doet en de andere te volgen.
- Er problemen zijn met de doorbloeding of wondgenezing, of onvoldoende gereguleerde onderliggende aandoeningen.
- De patiënt alleen woont, zonder enige hulp, in een woning met veel trappen. Lopen kan; met boodschappen vier trappen op is niet redelijk.
- Er sprake is van evenwichtsproblemen, duizeligheid of eerdere instabiliteit.
- De patiënt niet even gas terug kan nemen. Laat werk of privéleven geen paar rustige dagen toe, dan is spreiden beter.
- De patiënt zelf liever stap voor stap gaat. Een volstrekt geldige reden, die wij altijd respecteren.
De beslissing valt tijdens het consult ter plaatse, niet eerder. En wij nemen die samen met u, niet voor u.
Eén herstelperiode in plaats van twee
Wanneer een bilaterale ingreep geïndiceerd is, is het voordeel niet alleen comfort. Het is rekenwerk:
- Eén voorbereiding (onderzoek, beoordeling, planning).
- Eén aanpassingsperiode met postoperatieve schoen, in plaats van die maanden later te herhalen.
- Eén keer alles regelen op het werk en thuis.
- Symmetrie vanaf het begin. Dit punt wordt onderschat: wordt er maar één voet geopereerd, dan loopt u maandenlang op twee voeten die zich verschillend gedragen, en dat leidt tot compensatie. Bij een bilaterale ingreep ontwikkelen beide voeten zich gelijk op.
De hersteltermijnen zijn die van de percutane techniek. Wij beschrijven ze stap voor stap in herstel na een bunionoperatie en in het echte tijdschema voor herstel.
Bijzonder relevant als u uit Nederland of België komt
Voor iemand die in Alicante woont is het spreiden van twee operaties een ongemak. Voor iemand die vanuit Amsterdam, Rotterdam, Eindhoven of Brussel reist, is het simpelweg alles dubbel: twee vluchten, twee verblijven, twee keer vrij vragen.
Daarom is de bilaterale aanpak een van de belangrijkste redenen waarom internationale patiënten voor ons kiezen. In de praktijk komt men de dag vóór de ingreep aan en kan men doorgaans 24 tot 48 uur na de operatie weer terugvliegen: in totaal zijn 2 tot 3 dagen meestal voldoende. Vóór de terugvlucht vindt altijd een controle in de kliniek plaats.
En uw zorgverzekeraar?
Of een behandeling in het buitenland wordt vergoed, hangt volledig af van uw polis en uw verzekeraar. Wij kunnen de vergoeding niet voor u regelen, maar wel de medische documentatie leveren die uw verzekeraar doorgaans vraagt: operatieverslag, postoperatieve instructies en recepten, vertaald naar het Nederlands, Engels, Frans of Duits.
Ons advies: vraag het ná bij uw zorgverzekeraar vóór u vertrekt, en laat ons weten welke documenten zij nodig hebben. Achteraf een document opvragen is altijd lastiger dan het meteen goed meegeven. Alle praktische informatie vindt u op onze pagina voor internationale patiënten.
Dezelfde vraag, beantwoord in video
Dit is met afstand de meest bekeken vraag op ons YouTube-kanaal: ruim 31.000 mensen zochten precies hierop.
Veelgestelde vragen
Kan ik lopen met twee geopereerde voeten?
Ja. Juist het direct mogen belasten maakt de bilaterale aanpak mogelijk: u loopt vanaf dezelfde dag op een postoperatieve schoen met stijve zool. Wel gaat het de eerste dagen om korte, noodzakelijke afstanden, niet om een normaal dagritme.
Heb ik krukken of een rolstoel nodig?
Met de percutane techniek is dat doorgaans niet nodig. Sommige patiënten voelen zich de eerste dagen zekerder met een wandelstok, zeker na een bilaterale ingreep. Dat is een kwestie van comfort, geen medische noodzaak.
Doet het dubbel zoveel pijn bij twee voeten?
Zo werkt het niet. De napijn bij de MIS-techniek is aanzienlijk geringer dan bij open chirurgie, omdat er geen weefsel wordt gescheurd. Twee voeten opereren vermenigvuldigt dat ongemak niet, maar het is wel verstandig de eerste dagen goed te plannen. Wij gaan er dieper op in bij doet bunionchirurgie echt pijn?.
En als ik ook klauwtenen heb?
Dan wordt overwogen die in dezelfde ingreep te corrigeren. Sterker nog: de kleine tenen ongecorrigeerd laten is een van de oorzaken van een onvolledig resultaat.
Hoe weet ik of ik in aanmerking kom?
Dat wordt bepaald na lichamelijk onderzoek en een belaste röntgenfoto van beide voeten. Vooraf kunnen wij op basis van foto’s en eventuele eerdere röntgenbeelden al een eerste inschatting maken, zodat u niet reist zonder perspectief.
Wie tekent voor deze inhoud
Inhoud opgesteld door Clínica San Román, sinds 1979 gespecialiseerd in percutane voetchirurgie in Alicante, drie generaties. Medisch team van de kliniek:
Dr. José Manuel San Román Pérez — Fundador y Director Médico. Podólogo. Especialista en Cirugía Percutánea del Pie. Nº Colegiado: 2077.
Dr. I. San Román Sirvent — Médico. Especialista en Medicina Familiar y Comunitaria. Board Certified in Minimally Invasive Foot Surgery (EE. UU.). Nº Colegiado: 03-0310448-2.
Clínica San Román (Elosnasi, S.L.) · Geregistreerd zorgcentrum nr. 5357, Registro Autonómico de Centros, Servicios y Establecimientos Sanitarios de la Comunitat Valenciana.
Laatst bijgewerkt: 31 augustus 2026.
Dit artikel is informatief van aard en vervangt geen medische beoordeling ter plaatse.
- 📞 Telefoon: (+34) 965 921 156
- 📧 E-mail: info@clinicasanroman.com
- 📍 Adres: Av. del Doctor Ramón y Cajal 1, 03001 Alicante, Spanje
